Το 2026 η κυβερνοαπάτη αναμένεται να εξελιχθεί σε μία ακόμη πιο διαδεδομένη και συστημική απειλή. Η κυβερνοαπάτη δεν αποτελεί πλέον μια περιφερειακή μορφή κυβερνοεγκλήματος, αλλά έναν από τους κυρίαρχους κινδύνους για επιχειρήσεις, οργανισμούς και ιδιώτες.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη θα διαδραματίσει η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα επιτρέψει την πλήρη αυτοματοποίηση των επιθέσεων απάτης. Η εμφάνιση αυτόνομων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, ικανών να σχεδιάζουν και να εκτελούν επιθέσεις χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση, θα καταστήσει την απάτη πιο μαζική, προσαρμοστική και δύσκολα ανιχνεύσιμη. Παράλληλα, η ευρεία χρήση συνθετικών φωνών, εικόνων και βίντεο (Deepfakes), θα ενισχύσει την αξιοπιστία των επιθέσεων πλαστοπροσωπίας, ιδίως σε περιπτώσεις υψηλής οικονομικής αξίας, όπως η εξαπάτηση επιχειρηματικών στελεχών ή η εκμετάλλευση προσωπικών σχέσεων.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η ανάπτυξη συνθετικών ψηφιακών ταυτοτήτων, οι οποίες δημιουργούνται με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και μπορούν να παρακάμπτουν παραδοσιακούς ελέγχους ταυτοποίησης, κυρίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Ταυτόχρονα, οι πλατφόρμες ηλεκτρονικού εμπορίου και τα συστήματα άμεσων πληρωμών αναμένεται να αποτελέσουν βασικούς στόχους απατεώνων, καθώς οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με μεγάλη ταχύτητα και συχνά χωρίς δυνατότητα αναστροφής, γεγονός που περιορίζει τον χρόνο αντίδρασης των θυμάτων και των οργανισμών.
Παράλληλα, η κοινωνική μηχανική θα εξελιχθεί περαιτέρω, συνδυάζοντας ανθρώπινη κρίση και τεχνητή νοημοσύνη, ώστε οι επιθέσεις να είναι βαθιά προσωποποιημένες και ψυχολογικά στοχευμένες.
Επιπλέον, η κλοπή διαπιστευτηρίων, η παράκαμψη μηχανισμών πολυπαραγοντικής αυθεντικοποίησης και η πλαστογράφηση ταυτότητας θα αποτελέσουν βασικά εργαλεία των απατεώνων.
Τα ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο μετατοπίζονται από την παραδοσιακή καταστολή της πειρατείας περιεχομένου στην αντιμετώπιση σύνθετων δικτύων που εκμεταλλεύονται την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις τεχνολογίες ανωνυμοποίησης.